Hoewel zich er na drie speelrondes een eerste beeld aftekenende wat betreft de krachtsverhoudingen, was het nog niet terecht om van een degradatieduel te spreken. Toch hadden zowel TOP als AKC alleen echt baat bij winst. Beide ploegen waren namelijk als enige nog zonder winst en twee punten waren de inzet, al was het alleen maar om het even ongrijpbare als belangrijke 'goede gevoel'. Het werd een partij waarin TOP vanaf het begin zowel wat scores als wat niveau betrof stukje bij beetje van AKC wegliep, wat uiteindelijk resulteerde in een meer dan ruime overwinning voor de Sassenheimers.

Beide ploegen kenden een onwennige start. Pas in de vierde minuut opende Wim Scholtmeijer de score. Het antwoord van Samantha Jonkman volgde direct. Toch tekende zich op dat moment al een klein verschil af tussen de teams. TOP nam het initiatief en AKC kon eigenlijk alleen maar volgen. Het leverde de thuisploeg na dertien minuten weliswaar een 6-3 voorsprong op, maar TOP was te slordig en onzuiver om een echt gat te slaan. Op 6-5 leed de ploeg twee keer onnodig balverlies. AKC deed daar echter niets mee en dat zei veel over de Almeloërs. Zij oogden minder scherp dan TOP, maar die ploeg verzuimde door slordig omgaan met kansen om de wedstrijd in handen te nemen.

De aanval die dit het beste illustreerde volgde na zo'n twintig minuten. TOP ondernam pakweg een keer of tien een doelpoging maar geen bal wilde door de korf, fantastische rebounds van Daniël Harmzen ten spijt. Pas in de volgende aanval maakt Wim Scholtmeijer eindelijk 10-7. TOP kwam even los en bouwde in die laatste twee minuten toch nog een ruime 12-7 voorsprong bij rust op. De spectaculairste actie van de partij vond trouwens in de laatste minuut voor rust plaats. Wim Scholtmeijer blokte op prachtige wijze een doorloopbal van Peter Tiekink en voorkwam daarmee een toch nog redelijke uitgangspositie van AKC in de tweede helft.

"We hadden ons voorgenomen heel scherp te starten in de tweede helft", vertelde Gert Schorn achteraf. "Maar TOP was scherper", voegde de routinier er droog aan toe. Op 14-7 kreeg TOP enigszins gelukkig een bal mee en maakte vervolgens 15-7 en daarna speelde de thuisploeg een gewonnen partij. AKC speelde meer tegen zichzelf en TOP veroorloofde zich prachtige goals als de 18-7 na zeven minuten van Wim Scholtmeijer.

"Ik moest wat doen", legde Gerben Hofstede zijn dubbele wissel uit. Rik Landhuis en Kees van den Barg vervingen bij 18-10 Mark Landhuis en Ramon Post, maar het leverde niets op. Het verschil liep op tot 21-12 toen ook Samantha Jonkman -toch nog goed voor vier doelpunten na sterk verdedigend werk van Christa Braunstahl- het veld moest ruimen voor Patricia Stundebeek. Met nog ruim tien minuten te gaan was de partij evenwel gespeeld. TOP was ontketend en AKC verloor de bal meermaals na een ongevaarlijk schot.

Dat het niet saai werd, lag aan twee dingen. TOP naderde in het slot de dertig doelpunten en de goals die de ploeg maakte, waren schitterend. De rake schoten van Bregtje van Drongelen achter de korf of de doorloopbal van Nisha Verwey (27-12) na een vlekkeloze aanval waren prachtige staaltjes van topkorfbal. Door iets te geforceerd te jagen, haalde TOP de dertig niet maar met 29-16 stond er toch een meer dan klinkende eindstand op het scorebord.

"Op de training van de week voelde ik weer iets van vorm", verklaarde Leon Braunstahl. "Mijn schorsing tegen Nic. had me wel aan het denken gezet en ik wilde gewoon weer vlammen." Toch bleef Braunstahl bescheiden over zijn elf doelpunten. "Die komen net zo goed op rekening van Patrice de Vos", gaf de topscorer de eer aan zijn vakgenoot die de geblesseerde Sander Harmzen opnieuw prima vervangen had.

Zeker, TOP en AKC staan aan het eind van het seizoen niet in Ahoy. Ondanks dat AKC duidelijk de mindere was, is het niet respectvol om nu al van degradatiekandidaten te spreken. Gert Schorn was met zes goals in de tweede helft ‘leaguewaardig' en de kwaliteiten van pakweg Samantha Jonkman, Sabrina Ritmeijer of Peter Tiekink bleven niet onopgemerkt. Met het afgekloven woord ‘vierpuntenwedstrijd' trok TOP wel aan het langst eind. Coach Hans Heemskerk bleef realistisch. "Ik ben tevreden over de ploeg en ben blij dat het publiek genoten heeft van een mooie wedstrijd. Toch zegt dit niets over de komende wedstrijden. Elke andere tegenstander levert weer een andere wedstrijd op."

Tegen die woorden van de coach was weinig in te brengen. TOP liet echter in de tweede helft op momenten een niveau zien waar het op het hoogste korfbalniveau makkelijk mee voor de dag kon komen. Dat zegt niets over andere wedstrijden, maar geeft zoals Leon Braunstahl al zei, wel "zelfvertrouwen". Dat won TOP ook en dat was misschien wel meer winst dan de twee punten.