Hoewel de tweede helft niet helemaal als formaliteit kon worden afgedaan, was de beslissing toch in de eerste helft gevallen. TOP was sterk gestart, maar de ploeg miste al in het begin te veel kansen. Het duurde dan ook tot de zevende minuut voor het eerste thuisdoelpunt viel. Koog Zaandijk was zelf net daarvoor op 0-2 gekomen.

Op dat moment speelden reputaties geen rol. Beide ploegen zochten naar hun vorm maar vonden die niet. Weliswaar hield Koog Zaandijk de voorsprong, maar een groot gat slaan lukte niet. De 3-5 van Martijn Roos werd zodoende direct beantwoord door Bregtje van Drongelen.

Na die 4-5 stand veranderde het beeld wel licht. TOP had meer moeite om tot scoren te komen en dat lag voor een groot deel aan de ploeg zelf. Nadat Kim Cocu 4-7 had gemaakt, verspeelde TOP zonder doelkans de bal, waarna Martijn Roos 4-8 maakte. Bij 5-8 herriep scheidsrechter Henry van Meerten een doelpunt van Wim Scholtmeijer na problemen met de schotklok. In plaats van te kunnen aanklampen, moest de thuisploeg een grotere achterstand toestaan. Bij rust bedroeg die 6-11.

De landskampioen bouwde de voorsprong uit tot maximaal negen goals. Via 11-20 stond er na een kwartier in de tweede helft 12-21 op het scorebord. Veel te genieten was er niet, al was het afstandsschot van Kim Cocu dat voor 6-13 zorgde wel erg mooi. Verder stond de partij voor een groot deel in het teken van strafworpen. Meer dan over het fysieke karakter van de wedstrijd zei dat iets over scheidsrechter Henry van Meerten. TOP kreeg tien strafworpen en Koog Zaandijk vier. Het totale aantal en de verdeling waren nauwelijks in overeenstemming met wat er op het veld te zien was, maar gelukkig deed het aan de uitslag geen afbreuk.

Hans Heemskerk had het verlies al geaccepteerd maar om een echte afstraffing te voorkomen, wisselde hij eerst Wendy Plijter voor Julia Schoenmaker en later Vincent Rhijnsburger voor Patrice de Vos. Jenne Warrink hield het bij één wissel. De laatste vijf minuten speelde Caroline Klijn voor Roxanna Detering. Het lukte TOP om de schade beperkt te houden en de 19-24 eindstand gaf de verhoudingen goed weer.

Niemand kon redelijkerwijs iets tegen die eindstand inbrengen. Toch was er op de reacties van Tim Bakker en Hans Heemskerk wel iets af te dingen. Bakker vond dat zijn ploeg weliswaar niet geweldig had gespeeld, maar toch niet in gevaar was geweest. De speler ging daarmee al te gemakkelijk voorbij aan het feit dat zijn ploeg makkelijk wegkwam met de onzuiverheid die TOP toonde. Zelfs een opleving van de thuisploeg aan het eind van de tweede helft had nog voor een verrassing kunnen zorgen. Aan de andere kant dacht Heemskerk iets te eenvoudig over de gemiste kansen van zijn ploeg. Hij vond TOP de hele eerste helft wat spel betreft gelijkwaardig aan Koog Zaandijk, maar daar was alleen het eerste kwartier iets voor te zeggen. Het beeld zal wel bijgesteld worden bij het zien van de beelden. Daaruit zal blijken dat TOP te vaak kansloos de bal verspeelde aan het einde van de eerste helft om het de tegenstander lastig te kunnen maken.

In de Lotto Korfbal League zijn de verschillen tussen de ploegen klein. Een debutant als TOP kan winnen van regerend kampioen Koog Zaandijk, maar dan moet wel alles kloppen. Het verschil is dat Koog Zaandijk zich een mindere partij kan veroorloven om toch nog als winnaar het veld te verlaten. De ploeg blijft in de race voor de play-offs en kan zich zorgeloos richten op de strijd om de Europacup. TOP weet dat het zich zal moeten richten op de negende plaats in de poule. Het kan winnen van de beste ploegen maar moet dan op details goed zijn. En op detail was Koog Zaandijk onbetwistbaar de betere.