Op het moment dat PKC na twintig minuten in de tweede helft op 18-24 kwam, kon men die stand nog geflatteerd noemen. De wedstrijd beslist had Suzanne Struik overigens al een minuutje eerder. Met haar negende doelpunt had ze het verschil op vijf punten gebracht en dat verschil had TOP nooit meer kunnen goedmaken. Wat er in de laatste tien minuten te zien was, vertelt echter alles over het verschil tussen de twee ploegen. De eindstand van 22-30 zei dan ook niet zozeer iets over de wedstrijd, maar wel kwaliteitsverschil en ervaring tussen de debutant en de topploeg.

Hoe anders waren de ploegen aan de wedstrijd begonnen. Een punt maar had PKC slechts méér in de rangschikking en men vreesde in Papendrecht dat er bij verlies serieuze degradatiezorgen dreigden. Dat leefde zozeer dat de al weken geblesseerde Mady Tims zich met medische kunstgrepen beschikbaar stelde voor deze belangrijke wedstrijd. Het was een verrassend geschenk voor de ploeg van Jan de Jager, al duurde het wel veertig minuten voordat dat ook zichtbaar werd in het veld. De Jager verklaarde de druk die op de wedstrijd vanuit de status van PKC. "Wij zijn niet gewend om vijf, zes keer achter elkaar te verliezen. Daarom moesten we nu TOP verslaan. Hoezeer dat leefde, bleek wel uit het e-mailtje van Mady waarin ze zei te willen spelen. Velen zeggen dat Mady alleen maar voor zichzelf speelt. Dat is nu wel bewezen als onzin. Ze heeft zich opgeofferd voor de club en gelukkig heeft zich dat uitbetaald".

PKC probeerde wel direct al de wedstrijd in handen te nemen. Het kwam met 0-2 voor maar ondanks een gemiste strafworp van Leon Braunstahl ("mijn eerste in de League") kwam TOP in de zevende minuut op 3-2. Het zou de enige voorsprong van de thuisploeg blijken. PKC kwam langszij en kwam in de laatste vijf minuten voor rust zelfs drie keer op drie punten (8-11, 9-12, 10-13). Nisha Verwey forceerde nog wel het voor TOP zo belangrijke elfde doelpunt, zodat er met 11-13 nog alles mogelijk was.

"We zaten op sleeptouw", zei Hans Heemskerk. De coach kon zich vinden in een vergelijking met de wielersport. De wedstrijd leek op een bergetappe waarin twee renners elkaar bergop moesten zien kwijt te raken. PKC reed voorop, TOP bleef in het wiel en hoewel het niet anders kon dan volgen, bleef de ploeg dreigen de kop over te nemen en te de demarreren.

De eerste demarrage plaatste echter PKC. Nils Vink bracht het verschil op vier punten (11-15) maar die aanval overleefde TOP nog. De thuisploeg kwam op 15-16, 16-17 en 17-18 maar de gelijkmaker kwam er niet. TOP was daarbij trouwens ongelukkig met een ietwat makkelijk gegeven strafworp door Henry van Meerten. De strafworp die TOP daarop kreeg, leek een goedmakertje maar de thuisploeg bleef wel op achterstand. Dat pleitte voor PKC alhoewel het daarbij om de details ging. De ploegen waren aan elkaar gewaagd, het verschil was niet groot maar TOP maakte nét iets meer fouten, was nét niet constant genoeg om echt partij te kunnen bieden.

"Om te winnen van PKC moet je helemaal in topvorm zijn", zei Hans Heemskerk. Die vereiste vorm ontbrak en dat kwam na een kwartier in de tweede helft ook in de stand tot uitdrukking. TOP had de gelijkmaker niet kunnen forceren waarna PKC eerst op 17-21 en gelijk daarna op 17-22 kwam. De 18-22 van Wim Scholtmeijer bleek niet meer dan een stuiptrekking. Via de al genoemde 18-24 liep het verschil op tot maximaal negen punten (19-28 en 21-30) waarop de eindstand op 22-30 bepaald werd.

Het ging misschien wat ver om de laatste tien minuten een PKC-show te noemen maar de Papendrechters speelden daarin wel bijna foutloos. Mady Tims bekroonde haar opoffering nog met twee prachtige afstandschoten en Leon Simons had een fraaie actie in petto die tot de dertigste goal van PKC leidde. Dat laatste deel van de wedstrijd was van de kant van PKC zo goed dat je uitslag 22-30 niet eens vertekenend kon noemen. PKC was beter maar liet dat alleen pas laat tot uitdrukking. TOP had zeker niet slecht gespeeld maar kwam tekort tegen de topploeg PKC.

Waarderende woorden voor de thuisploeg waren er ook van Suzanne Struik. "TOP is een goede ploeg en ik vind het knap hoe ze zich als debutant in de League manifesteren. TOP blijft in de League, ook al moeten ze een beslissingswedstrijd spelen". Over de verklaring voor de winst van haar ploeg was Struik duidelijk. "Er stond een enorme druk op ons. We moesten winnen om niet in echte problemen te komen. Doordat Leon (Simons- HWH) en Mady (Tims - HWH) meededen was het scorend vermogen in beide vakken weer aanwezig. Dat hebben we de laatste weken gemist maar vandaag ging dat weer als vanouds. Vandaar dat we nu tot deze hoge score konden komen". Over haar eigen rol in de score probeerde Struik nog terughoudend te zijn. "Ik maakte er wel tien, maar daar zaten ook een paar strafworpen bij", zei de topscoorster voorzichtig. Daarbij ging de Rotterdamse wel voorbij aan het feit dat de die strafworpen deels zelf veroorzaakt had en ze er meer dan feilloos in had gegooid. Struik had misschien niet het verschil gemaakt maar lieyt wel zien minimaal een van de beste dames in de League van dit seizoen te zijn.

TOP had de pech om net op het verkeerde moment tegen een optimaal PKC te moeten spelen. De uitploeg was compleet en toonde dat het een onzinnige gedachte is dat het ooit serieus in degradatiezorgen zou komen dit seizoen. Met de opstelling van de afgelopen wedstrijden had TOP nog kans gemaakt, maar het PKC van zaterdag was te goed, zeker gezien de vorm die TOP zelf aan de dag legde. Toch waren een paar andere karige woorden van Leon Braunstahl wel treffend. ‘We hebben verloren' had nog wat nadere uitleg nodig maar zijn toevoeging "maar wel leven nog wel", spraken boekdelen.