In het tweede kwart knabbelde TOP echter gestaag aan de achterstand. Wendy Plijter liet zich gelden, Bregtje van Drongelen vond de korf voor de tweede keer en met hard werken stond het toch weer 10-10 met nog acht minuten te gaan. Tot 12-12 ging het weer gelijk op, waarna Chris Kaper eigenhandig weer twee goals maakte, wat uiteindelijk tot 15-13 bij rust leidde. Toen was al wel duidelijk, dat K.Z. in deze vorm het lastig zou krijgen.

Het duurde acht minuten voor K.Z. weer tot scoren kwam en in die tussentijd hadden Daniël Harmzen, Bregtje van Drongelen en Wim Scholtmeijer er al drie voor TOP gemaakt en werd meer en meer zichtbaar, dat de meeste Koogse spelers gewoon geen greep op hun eigen presteren hadden. Ballen verdwenen gemakkelijk over de zijlijnen, medespelers werden gezocht maar niet gevonden en de tegenstanders uit Sassenheim kregen gestaag meer geloof in een onverwacht goede afloop. Want gedegen doorspelend werd een voorsprong opgebouwd, die opliep tot liefst 16-20 en pas helemaal aan het eind van het derde kwart viel de 2e K.Z.-goal na rust.

In de laatste fase probeerde K.Z. verwoed terug te komen in de wedstrijd, maar telkens als de marge tot twee gereduceerd was wist TOP die toch weer te vergroten. Broer en zus Braunstahl lieten zich gelden, Bregtje van Drongelen was er weer bij en ook het inzetten van Tim Bakker voor 7 minuten kon het tij voor Koog-Zaandijk niet keren, want als hij in de aanval kwam werd er weer snel aan de andere kant gescoord. Uiteindelijk deed Nisha Verweij tot grote vreugde van al wat TOP was de deur dicht, 24-27, en TOP was een belangrijke stap dichter bij behoud voor de Lotto Korfbal League.

Aan Koogse zijde werd er nog lang nagepraat. "Brandhout gespeeld" en "TOP heeft verdiend gewonnen" kon aan die zijde opgetekend worden. Aan de arbitrage lag het zeker niet, daar was ook iedereen het wel over eens. En ook dat TOP degelijk gespeeld had. Van de zijde van de Sassenheimers werd alles in vrolijke liederen omgezet. Geen kwaad woord van die kant!