In de nog korte geschiedenis die beide teams gemeenschappelijk hebben in de Korbal League was TOP vorig seizoen de winnaar van dit duel. Dat was toen een pijnlijk verlies voor de Kogers, die destijds moeiteloos op weg leken naar de play-offs. Revanche had geen rol gespeeld in de voorbereiding. Eva Sprangers, nieuw bij de club, kon zich maar amper herinneren dat die nederlaag ter sprake was gekomen bij de voorbespreking. ‘We wisten van tevoren dat we een gretige, felle ploeg zouden treffen. Van onderschatting was totaal geen sprake.’ Dat die instelling juist was, bleek al snel. Koog Zaandijk nam al snel een voorsprong, die halverwege de eerste helft 8-5 bedroeg. TOP zette nog een tandje bij en kwam helemaal terug. TOP moest het net als in de openingswedstrijd stellen zonder Wim Scholtmeijer die een voetblessure heeft. Hij is al weer op de weg terug. Wouter Jansen speelde in zijn plaats.

Bij TOP speelde ook weer de van Groen Geel overgekomen Annette de Graaf. Zij beleefde als Zaanse een echte derby, want beide clubs streden jarenlang om de hegemonie boven het Noordzeekanaal. In de beginfase had ze het moeilijk met Roxanna Detering, maar ze herstelde zich gedurende het duel en scoorde de eerste gelijkmaker, 8-8 uit een doorloopbal. De bezoekers namen vijf minuten voor rust zelfs brutaal een voorsprong (10-11). In de laatste minuten voor de rust liep Koog Zaandijk echter schijnbaar moeiteloos uit naar 16-11. Enkele minuten voor tijd was er flinke commotie. Eerst werd Kim Cocu tegen de grond gewerkt door Nisha Verwey terwijl de klok ten onrechte weer op 25 seconden werd gezet. Scheidsrechter Wessel Vochteloo, die een moeilijke avond kende, besloot in samenspraak met de juryvoorzitter de klok op 2 seconden te zetten en een spelhervatting te geven. Een juiste beslissing, maar Rick Voorneveld scoorde uit een achterste hoek van afstand 15-11 en dan voelt het toch anders. In de slotseconden oordeelde hij dat een bal van TOP buiten de tijd was. De ruststand was 17-12.

TOP was echter niet van plan de tweede helft plichtmatig uit te spelen. De ploeg van Hans Heemskerk kleunde er flink in en wist de Zaankanters van hun à propos te brengen. Bregtje van Drongelen verschalkte Eva Sprangers twee keer. Daniël Harmzen beet zich nog meer vast in de bewaking van Tim Bakker, die in het eerste kwartier na rust tot één schamele strafworp kwam. De 21-18 en 21-19, strafworpen tegen Chris Kaper en Rick Voorneveld gingen gepaard met felle protesten. ‘Wij verloren in die periode ons hoofd bijna’, verklaarde Eva Sprangers na afloop. Daniël Harmzen maakt van afstand nog 21-20, zodat de spanning compleet terug was. Koog Zaandijk leek compleet van de kaart, ondanks de 22-20 van Rick Voorneveld.

Dit was blijkbaar het sein voor Tim Bakker om zijn ploeg aan de hand te nemen. Hij scoorde in het laatste kwartier vier keer zelf, waarvan drie keer van afstand, en stelde Erik de Vries twee keer in staat te scoren. In het andere vak waren er twee scores van Kim Cocu. TOP gaf het pas in de laatste vijf minuten, moegespeeld, op. In de slotseconden oordeelde Vochteloo dat een bal van Roxanna Detering ook niet op tijd door de korf was. Volgens Eva Sprangers hebben we het echte Koog Zaandijk nog niet gezien. ‘We zijn duidelijk nog niet in grote vorm. Op de training gaat het goed, maar het is nog geen top. Dat is niet bewust. We wilden in de eerste thuiswedstrijd een goede pot spelen en de punten pakken. Dat laatste is in ieder geval gelukt.’