De top-drie van de Lotto Korfbal League is nog niet verrast. Fortuna en Koog Zaandijk wonnen alles en Dalto weer van de rest. Op grond van de vier punten verschil met de koplopers noemde League-sitecoördinator Marco Spelten de ploeg uit Driebergen ‘de middenmoot’ in zijn eentje. Gezien de stand was dat een aardige kwinkslag, wat werkelijk niveau betreft echter gewoon niet waar, bleek vanavond eens te meer: Dalto is een reële AHOY-finalist. Henriët Brandsma kon zich er niet druk over maken: “Laat ons maar ‘middenmoot’ zijn. Als we maar derde of vierde worden”.

Toch leek er iets bij TOP in de lucht te hangen. Het geaccepteerde maar niet prettig aanvoelende verlies tegen DOS’46 had de ploeg extra motivatie gegeven. Met een gewijzigde opstelling popelde de ploeg van Hans Heemskerk om voor de eerste verrassing tegen een top-drieploeg te gaan zorgen.

Tot net na de rust was dat ook mogelijk. De enige twee keer dat TOP echter op voorsprong kwam, verspeelde het die gelijk weer slordig. Na de tweede keer liep Dalto eerst langzaam en daarna nog even hard weg waarmee alleen de illusie van een gemiste kans overbleef.

Echt interessant was de partij dan ook maar een minuut op tien geweest, verdeeld over het laatste deel van de eerste en het begin van de tweede helft. Tot vijf minuten voor rust had Dalto voortdurend voorgestaan, al kon het de wedstrijd niet in handen nemen. Via 0-2 en 3-3 bouwde de uitploeg vier keer een verschil van vier punten op (4-8, 5-9, 6-10) maar groter werd dat gat niet. Eerder mocht TOP zichzelf verwijten dat het deze achterstand had laten ontstaan want daar waren duidelijke aanwijzingen voor. Slordigheden in de aanval leidden veelvuldig tot onnodig balverlies en het waren de onverdachte Jorrit Bergsma (3-6) en Ilona van den Berg (3-5, 4-7) die daarvan profiteerden. De gewijzigde opstelling bij TOP had namelijk zijn uitwerking: Daniel Harmzen speelde samen met Leon Braunstahl terwijl Sander Harmzen een combinatie met Wim Scholtmeijer vormde. De laatste hield Jos Roseboom aardig in toom terwijl aanvankelijk in het andere vak ook Bob de Jong aanvallend niet veel kon brengen.

Aanvallend schortte er bij TOP dus te veel aan om Dalto echt onder druk te zetten. Dat veranderde binnen drie minuten toen TOP onder meer door twee schoten van Bregtje van Drongelen van 8-11 op 12-11 voor kwam. De slordigheden bleven echter waarop Dalto de voorsprong weer kon overnemen (12-14). In de laatste seconde maakte Wim Scholtmeijer 14-15, een ruststand waarmee de partij nog alle kanten op kon.

De spanning bleef met tussenstanden van 16-15, 16-18 tot 19-21 na acht minuten. TOP zakte toen in en wachtte vervolgens bijna tien minuten op het volgende doelpunt. Dalto speelde ook niet het beste deel van de wedstrijd maar was wel uitgelopen naar 19-24. Alleen een rigoreuze ommekeer had nog iets kunnen opleveren maar de nederlaag had zich al aangediend. Na 21-25 kwam Dalto in de laatste twaalf minuten helemaal los en liet het de score met hier en daar prachtige en schijnbaar zonder moeite gemaakte scores oplopen tot 25-34. Rik Brouwer verving in de voorlaatste minuut Adriaan van Dijk.

“Het voelt niet als een makkelijke winst”, sprak Henriët Brandsma enigzins verbaasd. “Het duurde lang voordat we op gang kwamen en TOP hield ons lang onder druk en bovendien waren wij voor rust niet echt scherp. In de tweede helft zag je TOP wel instorten en kwamen wij helemaal los maar dat het zo’n ruim verschil is, besef je pas als je het op het scorebord ziet staan”. De speelster zag de sleutel in de verdediging. “Ik denk dat we in de tweede helft de speerpunten bij TOP goed hebben vastgezet”.

Het was een visie waar Wim Scholtmeijer nog niet aan wilde. “Ik wil graag de video terugzien om te kijken waar het mis gaat in de tweede helft. Dat is wel interessant want hoewel het duidelijk is dat we het daar laten liggen, zou ik nu niet direct weten waarom dat gebeurde”. Scholtmeijer vond overigens dat de winst van Dalto volledig op de kwaliteit van die ploeg was terug te voeren. “Dalto is een heel erg goede ploeg. Niks geen middenmoot maar absolute top. Wij waren in de tweede helft volledig kansloos. Ik kan allerlei voorbeelden geven, maar laat ik het maar bij de scores houden. Negentien doelpunten in de tweede helft in een uitwedstrijd, dat zegt alles over de grote kwaliteit van Dalto”.

Een desillusie was het verlies dan ook niet, vond de na zijn blessure teruggekeerde steeds sterker wordende speler. “Winst was alleen bonuspunten geweest. Volgende week, dan móéten we winnen”.

De tegenstander is dan DeetosSnel. Na diens verlies blijft de ploeg laatste met drie punten. Drie plaatsen hoger met twee punten meer staat TOP. Het belang is voor beide teams duidelijk.