Het was geen doel op zich voor de Sassenheimers, winnen van PKC. Maar de Papendrechters waren wel de enigen die in twee seizoenen Lotto Korfbal League waarvan TOP nog niet een keer gewonnen had. Met de vorm van de afgelopen weken van TOP en de slechte uitresultaten van PKC leek de thuiswedstrijd een goed moment om dat gegeven te veranderen.

Net als vorig seizoen kwam de partij te laat in het seizoen voor TOP. Een jaar geleden stond PKC er ook niet goed voor en moest de ploeg winnen in Sassenheim. Met kunst- en vliegwerk waaronder een speciaal voor die wedstrijd opgelapte geblesseerde Mady Tims, bereikte PKC aan het eind van de wedstrijd een niveau, met een weergaloze Suzanne Struik, waar niemand tegen opgewassen zou zijn geweest.

Vanavond was PKC opnieuw de betere ploeg in de Bollenstreek maar nu was het verschil al heel snel duidelijk. Tot 6-6 ging de stand gelijk op maar het verschil dat daarna ontstond, was niet meer in te halen. TOP kwam niet in zijn spel en kon alleen tevreden zijn dat het verschil ditmaal beperkt bleef, hoewel de 22-30 van vorig seizoen best herhaald had kunnen worden.

In het begin verraste TOP nog. Onder kinderachtig gedrag van PKC-supporters zoals het gooien van rollen wc-papier en het uitjoelen van Wim Scholtmeijer speelde Sander Harmzen als hoofdaanvaller. In die rol was hij verantwoordelijk voor de eerste drie thuisdoelpunten. Wanneer de gebruikelijke aanvallers ook in hun rol waren gekomen, was de partij ongetwijfeld interessant geworden. De opvallende start van Sander Harmzen bleek echter een voorbode van de onmacht van zijn ploeg als geheel. Dat het tweede aanvalsvak voor rust maar tot drie scores kwam en dat daarbij geen treffer van Leon Braunstahl zat, zei genoeg. Hetzelfde vak bij PKC zou na rust ook maar drie keer scoren maar dat dit nauwelijks opviel, zei des te meer over de effectiviteit van de uitploeg.

Typerend voor het zwakke spel van TOP waren twee aanvallen rond de elfde minuut. De ploeg verspeelde twee keer de bal nadat de schotklok had gezoemd. Het stond model voor te veel aanvallen waar niets uit voortkwam. PKC leed weliswaar ook meerdere keren aan hetzelfde euvel maar de ploeg wist op belangrijke momenten wel te scoren. De 8-12 ruststand was in dat licht niet meer dan een logisch gevolg.

Toen PKC op 8-14 kwam, moest TOP zelfs vrezen voor een herhaling van de wedstrijd in het voorgaande seizoen. Hans Heemskerk had Bregtje van Drongelen, die een blessure opliep maar ook onzichtbaar was geweest, vervangen voor de ervaren speelster van TOP 3, Marion Broekhuizen. Er veranderde niets: PKC bleef aanvallend effectief en verdedigde sterk waarbij het verschil tussen het duo Leon Simons / Davor Duronjic zijn tegenstanders Leon Braunstahl / Wim Scholtmeijer het meest tekenend was.

De zes punten verschil stonden vijf minuten voor tijd nog op het scorebord (18-24) en daarmee was de partij gespeeld. Op 13-18 en 15-20 onderschepte Daniel Harmzen twee keer de bal waarvan de aanval (twee keer Nisha Verwey) profiteerde. Aan dat soort acties ontbrak het TOP echter te vaak zodat terugkomen er niet meer in zat. Dat TOP nog even aanzette en Ben Crum nog een time out in de laatste minuut nodig achtte om zijn onvrede te uiten over de verloren concentratie van zijn ploeg, was voor TOP niet meer dan een kleine opsteker. Met 22-24 was het verlies draaglijk wat stand betreft maar de ploeg wist dat het echte verschil veel groter was geweest. PKC eindigde wedstrijd met Ilona van Eijk en Esther Hendriks die resp. Cindy van Eijk en Nadhie den Dunnen vanwege opgelopen blessures hadden vervangen.

Het verschil maakte PKC in de aanval, meende Mady Tims. “Als je naar de statistieken kijkt, zijn we verdedigend het hele seizoen wel goed. Alleen bleef het aanvallend achter, vooral in uitwedstrijden. Als je nu ziet dat we bij TOP nu 24 doelpunten maken, ligt daar volgens mij de verklaring voor onze winst. De vakwisseling, Davor naar het andere vak en Nadhie naar ons toe, heeft goed gewerkt. De eindstand is wat mij betreft nog vertekend want we waren echt beter vandaag”. Tims keek verder terug op een succesvolle week. “We moesten ons gezien de stand eerst veilig spelen. Nu we drie keer gewonnen hebben, is dat doel wel gehaald. We zullen nu kijken wat er nog meer te halen valt”.

Voor Hans Heemskerk viel er weinig te analyseren. “We hebben vandaag van een betere ploeg verloren. Drie keer zaten we de afgelopen weken nog aan de goede kant maar nu kwamen we er niet aan te pas. Dat hoort er ook bij.”