“Het was lastig om ons op te laden”, vertelde Casper Boom na afloop. “Om nog een reële kans te houden op de laatste playoff-plaats moesten wij winnen maar PKC/LukassenBoer ook verliezen”, legde de speler uit. “Toen we hoorden dat ze van Dalto had gewonnen, hadden we er even weinig zin in”.
Met die gedachte nam Boom een voorschot op de sfeer die later bij TOP zou heersen. Alleen winst had de thuisploeg in het spoor van PKC gehouden maar nu rest alleen nog een theoretische kans. Of zoals Sander Harmzen het gelaten zei: “De vierde plaats is ver weg”.
De belangen hadden in ieder geval niet tot een goede wedstrijd geleid. Eigenlijk werd de partij samengesteld uit een lange verzameling van slordigheden, misverstanden en kansloze doelpogingen. Af en toe kwam de score los en omdat de teams elkaar op alle gebieden in evenwicht hielden, bleef de wedstrijd spannend en onderhoudend.
Na 0-2 en 1-3 kwam TOP na een kwartier op 6-3. Een grotere voorsprong zou er niet komen. Kansen waren er wel maar het ontbrak aan de vorm die nodig was om de wedstrijd naar de hand te zetten. DOS’46 kwam terug tot 8-8 waarna een luid bejubeld schot van Janneke Wullems (zij verving opnieuw de geblesseerde Bregtje van Drongelen) en een schot van de goed spelende Wim Scholtmeijer de thuisploeg net voor de rust nog op 12-10 brachten.
Het was een helft die alleen om een paar momenten het bespreken waard was. Eerst was daar de nare blessure die Kristel Meijer opliep. Net nadat ze de 0-2 had gescoord kwam ze in de vijfde minuut ten val en moest ze zwaar aangeslagen van het veld worden gedragen. Iedereen schrok van het moment maar zeker de medespelers. “In de rust waren we in gedachten meer met Kristel bezig dan met de bespreking van de eerste helft”, zei Casper Boom. “Je gunt niemand een blessure maar Kristel zeker niet. Ze was net aan haar tweede wedstrijd bezig na een andere blessure. Dit is echt heel naar”. Meijer werd vervangen door Janine Slabbekoorn.
Het wachten was op de 251e doelpunt van Mirjam de Kleijn in de Lotto Korfbal League. Als schot zat dat er niet in want haar schoten waren aanvankelijk onzuiver. Dat de recordgoal er toch kwam, hing samen met het derde opvallende moment voor de rust. Scheidsrechter Arthur van der Griend floot af omdat hij een doorloopbal als verdedigd zag maar hij herzag even later zijn beslissing omdat assistent John Willemse een strafworp had geconstateerd. “Hij staat er niet voor niks, toch?”, verklaarde Van der Griend zijn beslissing. “Maar ik geef toe, het was wel een opvallend moment”. Er zou vaker wat overleg tussen het duo zijn, niet altijd tot goedkeuring van de spelers. André Kuipers en Leon Braunstahl reageerden een keer fel in de tweede helft maar Van der Griend nam het sportief op. “Die emotie hoort erbij. Het was een lekkere wedstrijd en wij hadden het prima naar onze zin”.
Wat spel betreft veranderde er na de rust helemaal niets. De ploegen hielden elkaar opnieuw in evenwicht en de score onderstreepte dat. TOP kwam nog vier keer op twee punten (13-11, 16-14, 17-15, 18-16) maar moest na die laatste stand vier tegengoals toestaan: 18-20. De belangrijke goals kwamen door de individuele klasse van de spelers. Bij TOP waren dat Wim Scholtmeijer en Leon Braunstahl en bij DOS’46 Mirjam de Kleijn en Sabrina Bijvank.
Met Marion Broekhuizen voor Janneke Wullems probeerde Hans Heemskerk een beslissing te forceren maar na 20-20 bleef DOS’46 de eerst scorende ploeg. In de laatste minuut leek Braunstahl TOP nog een punt te bezorgen door met een prachtige doorloop 22-22 te maken. Negen seconden voor tijd maakte André Kuipers zijn zwakke partij in een keer goed door met een mooi schot zijn team de winst te bezorgen.
Zijn honderdste wedstrijd op rij in de League kreeg voor Casper Boom dus de bekroning met winst. “Het was een wedstrijd zoals we het hele seizoen al zien”, analyseerde Boom. “Het kan twee kanten op maar nu zitten we twee keer op rij aan de goede kant. Voor mijn gevoel hadden we het eerder kunnen beslissen. De statistieken kunnen bewijzen of het klopt maar ik dacht dat wij veel meer doelpunten hebben gemaakt uit echte kansen. We gaven te makkelijk ballen weg in de verdediging, anders hadden we eerder een voorsprong kunnen nemen. Ik moet wel zeggen dat het een kwaliteit van TOP is dat ze die kleine kansen weten te maken”. Of de winst iets meer oplevert dan alleen een goed, is de vraag. Met nog twee wedstrijden te gaan, lijken de drie punten tot PKC niet meer in te halen. In dezelfde positie bevindt TOP zich na het verlies. Veel woorden had Sander Harmzen daar niet voor. “Het was een mooi spannend potje maar de vierde plaats is ver weg. Het is jammer”.
